kompanii.
20 stycznia 1917 został przeniesiony do 3 pułku strzelców polskich w Połtawie na stanowisko młodszego oficera 5. kompanii. W szeregach tego oddziału od kwietnia walczył na froncie, a jesienią 1917 wyjechał pod Mohylew, gdzie organizował się I Korpus Polski w Rosji. Tam awansował na podporucznika. 4 stycznia 1918 wyjechał na urlop do Ufy. Rozwój rewolucji w tym rejonie uniemożliwił mu powrót do korpusu, wobec czego wstąpił do Organizacji Kontrrewolucyjnej Oficerów. 3 lipca 1918, po zmianie sytuacji politycznej, rozpoczął organizację oddziału złożonego z Polaków. Przez kilka miesięcy prowadził walki partyzanckie z bolszewikami, a następnie dołączył do 5 Dywizji Syberyjskiej. Został dowódcą 1. kompanii 1 pułku strzelców polskich im. Tadeusza Kościuszki. Na początku sierpnia wyjechał ze swoją kompanią na front w rejonie Jekaterynburga. Walki z bolszewikami prowadził samodzielnie do lutego 1919, kiedy to dołączył do macierzystego pułku. Za waleczność został awansowany na porucznika i kapitana. W grudniu 1919 walczył ze swoją kompanią jako straż tylna dywizji, w tym w boju pod miastem Tajga. 10 stycznia 1920 dostał się do niewoli bolszewickiej.