Wiktor Mirny (ur. 6 grudnia 1888 w Łowiczu, zm. 1940 w ZSRR) – rotmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Seweryna i Heleny z Drowanowskich urodzony 6 grudnia 1888 w Łowiczu. Do 1905 uczęszczał do gimnazjum w Piotrkowie, gdzie ukończył cztery klasy. Później kontynuował naukę w gimnazjum w Humaniu. Naukę w gimnazjum zakończył w 1908 i rozpoczął praktykę rolniczą. W 1914 ukończył trzyletnie studia w Akademii Rolniczej w Dublanach.
1 października 1915 został wcielony do armii rozyjskiej i przydzielony do Jelizawietgradzkiej Szkoły Kawalerii. 1 października 1916, po ukończeniu szkoły, został mianowany kornetem ze starszeństwem z 1 października 1915 i przeniesiony do 2 pułku lejbdragonów. 6 grudnia 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji. Służył w 3 i 2 pułku ułanów do rozwwiązania korpusu 1 czerwca 1918.
10 marca 1919 wstąpił do 3 pułku ułanów wielkopolskich. 25 maja został przeniesiony do 2 pułku ułanów wielkopolskich (późniejszego 16 pułku ułanów), w którym od 15 września 1919 był dowódcą II szwadronu. Z tym oddziałem walczył w wojnie polsko-bolszewickiej;