Władysław ŚniadowskiW ewidencji wojskowych c. k. armii był określany w języku niemieckim jako „Ladislaus Śniadowski”. (ur. 1 czerwca 1876 w Kniażach, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik saperów Wojska Polskiego, inżynier górnik, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Ludwiki z Borowickich urodzony 1 czerwca 1876 w Kniażach, w ówczesnym powiecie złoczowskim Królestwa Galicji i Lodomerii. Kształcił się w Gimnazjum oo. Jezuitów w Bąkowicach k. Chyrowa. W 1907 z tytułem inżyniera był prezesem zarządu Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Posagowej „Aurora” we Lwowie.
W rezerwie piechoty c. k. armii został mianowany kadetem (zastępcą oficera) z dniem 1 stycznia 1898, następnie awansowany na stopień podporucznika z dniem 1 stycznia 1900•. Od ok. 1898 do ok. 1906 był żołnierzem rezerwy 55 Galicyjskiego pułku piechoty z Tarnopola•••••••. Następnie w c. k. Obronie Krajowej został zweryfikowany w stopniu podporucznika piechoty w grupie nieaktywnych z dniem 1 stycznia 1900. Ok. 1906–1908 był przydzielony do 19 pułku piechoty Obrony Krajowej we Lwowie.