Podczas I wojny światowej w grudniu 1914 był odnotowany jako ranny porucznik 1 kompanii 19 pułku pospolitego ruszenia.. jako były oficer armii austriackiej został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony w stopniu kapitana. Od 4 do 22 listopada 1918 jako kapitan saperów walczył w obronie Lwowa na odcinku I, pododcinek „Szkoła Kadecka”. Następnie został awansowany na stopień podpułkownika w korpusie inżynierii i saperów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1922 był oficerem 7 pułku saperów Wielkopolskich. W 1923, 1924 jako oficer nadetatowy 6 pułku saperów z Przemyśla służył w Szefostwie Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. Z dniem 1 marca 1927 został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia, a z dniem 30 kwietnia tego roku został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako podpułkownika przeniesiony w stan spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.