W rejonach podwarszawskich powstała pod koniec 1939 r. grupa „Proletariusz”. Jej nazwa pochodzi od wydawanego przez nią pisma. W pierwszych miesiącach 1940 r. rozpoczęła w Warszawie działalność grupa młodych komunistów, głównie byłych członków akademickiej Organizacji Młodzieży Socjalistycznej „Życie”. Nazywano ją „grupą akademicką” lub „grupą życiowców”, bądź „biuletynowcami”, także od wydawanego przez nią pisma „Biuletyn Radiowy”.
W Krakowie powstała z początkiem 1940 r. grupa antyfaszystowska, do której weszło wielu dawnych członków KPP, KZMP, lewicowych socjalistów, lewicowych działaczy Związku Nauczycielska Polskiego oraz radykalnych działaczy chłopskich. Grupa przyjęła później nazwę „Polska Ludowa” od wydawanego przez nią pisma. Rozrosła się w organizację, która objęła działalnością kilka powiatów ówczesnego województwa krakowskiego.
W połowie 1940 r. powstała w Rzeszowskiem grupa związana początkowo z RRRCh, późniejszym okresie znana jako Czyn Chłopsko-Robotniczy (od pisma o tej nazwie). Należeli do niej kapepowcy oraz radykalni działacze dawnego Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”. Rozwijała działalność szczególnie wśród młodzieży na Rzeszowszczyźnie.