Komuniści i radykalni ludowcy z Lubelskiego, Rzeszowskiego i Radomskiego utworzyli w październiku 1941 r. organizację antyfaszystowską, która przyjęła nazwę Robotniczo-Chłopska Organizacja Bojowa. Obejmowała ona swym zasięgiem południową Lubelszczyznę oraz niektóre rejony Rzeszowskiego i Radomskiego. Za cel stawiała sobie przygotowanie oddziałów zbrojnych do walki partyzanckiej z hitlerowskim okupantem. W szeregi RChOB weszła również jedna z warszawskich grup komunistycznych.
W Kieleckiem i Radomskiem działało Zjednoczenie Robotniczo-Chłopskie. Wydawało ono własny organ prasowy „Głos Ziemi Radomskiej”. Już w 1940 r. organizacja ta wykonała kilka akcji przeciwkontyngentowych.
W 1940 r. na terenie powiatu buskiego i pińczowskiego powstała i rozwijała ożywioną działalność grupa komunistów i radykalnych ludowców pod nazwą „Ruch Ludowy”. Jej organizatorami byli: Władysław Jaworski, Jan i Józef Rumasowie, Józef Pszczółka. Działała na bazie byłej KPP i robotników, którzy przed wojną pracowali przy regulacji Wisły. Grupa ta organizowała nasłuch radiowy w lesie radgowskim w gminie Opatowiec, a także wydała kilka numerów powielanego pisemka „Głos Demokratyczny”, w którym propagowała ideę walki przeciw okupantowi i o rząd demokratyczno-ludowy w przyszłej Polsce. Grupa „Ruch Ludowy” niosła pomoc Żydom prześladowanym przez okupanta.