Dywizjon Żandarmerii Wojskowej Nr 3 – oddział żandarmerii Wojska Polskiego.
Historia dywizjonu W pierwszej dekadzie lutego 1920 roku, na podstawie poufnego rozkazu L. 500 Ministerstwa Spraw Wojskowych z 18 stycznia 1920 roku, dotychczasowe Dowództwo Żandarmerii Wojskowej przy Dowództwie Okręgu Generalnego „Kielce” zostało przemianowane na dowództwo Dywizjonu Żandarmerii Wojskowej Nr 3. Nowo powstały dywizjon otrzymał numer okręgu generalnego, na terenie którego stacjonował, a plutony żandarmerii wojskowej wchodzące w jego skład zachowały w nazwie miejsce swego postoju z dodaniem nazwy macierzystego dywizjonu np. „Dywizjon 3. Pluton Opatów”. Z dniem 1 kwietnia 1920 roku przy Dywizjonie został utworzony szwadron zapasowy „o czterech plutonach po 60 ludzi celem wyszkolenia żandarmów dla Żandarmerii Polowej”.
7 lutego 1921 roku dowódca Okręgu Generalnego „Kielce” ogłosił rozkaz o przeniesieniu dotychczasowego dowódcy dywizjonu podpułkownika Hugona Babla na stanowisko dowódcy Dywizjonu Żandarmerii Wojskowej Nr 2 w Lublinie oraz przeniesieniu dowódcy byłego Dywizjonu Żandarmerii Wojskowej Nr 9 w Grodnie majora Adama Butzury na stanowisko dowódcy Dywizjonu Żandarmerii Wojskowej Nr 3.