Także wśród Brytyjczyków nie było jednomyślności. Dyrektor Obszarów Pogranicznych pułk. H. N. C. Stevenson był zwolennikiem zebrania wszystkich ziem Obszarów Pogranicznych wraz z zamieszkującymi je ludami w jedno państwo (, ) włączone do Wspólnoty Brytyjskiej. Gubernator Birmy, Hubert Rance, postulował z kolei utworzenie jednego państwa birmańskiego obejmującego całość wspomnianych ziem. Lewicowy rząd Attlee przeciwny był tworzeniu na obszarze postkolonialnym państw w jakikolwiek sposób zależnych od dawnej metropolii, w związku z czym plan Stevensona został odrzucony, a on sam odwołany ze stanowiska na tydzień przed rozpoczęciem konferencji.
Przebieg konferencji thumb|left|Aung San podpisuje Porozumienie Konferencja rozpoczęła się 7 lutego 1947 roku. Udział w niej wzięły delegacje reprezentujące Birmańczyków, Kaczinów, Czinów i Szanów. Karenowie wysłali jedynie obserwatorów, a Monowie i Arakanowie nie byli reprezentowani w ogóle, gdyż zamieszkane przez nich ziemie wchodziły w skład Birmy Właściwej. Na czele delegacji birmańskiej stał Aung San. Okazał się on bardzo sprawnym negocjatorem zarówno podczas obrad, jak i w trakcie rozmów zakulisowych. Kaczinowie uzyskali zapewnienie o utworzeniu z ich ziem oddzielnego stanu w obrębie przyszłej Birmy, a szańscy saopha potwierdzenie autonomii ich rządów.