Istnieją przesłanki, że złoto i srebro także było używane w systemie podatkowym (obok innych towarów), w przypadku, kiedy płatnikiem były wioski i miasta, a złoto pojawia się najczęściej w tekstach wiązanych z urzędnikami umiejscowionymi na obszarze południowej granicy państwa. Jednakże podatki w postaci „pieniądza” nie były znane do czasów Trzeciego Okresu Przejściowego.
Po zjednoczeniu predynastycznych państw Dolnego i Górnego Egiptu, ok. 3100 p.n.e., w celu wsparcia władcy i jego dworu zapoczątkowany został państwowy system podatkowy. Urząd ulokowano w Memfis, które stało się siedzibą elity społecznej oraz głównych instytucji Starego Państwa. thumb|Płacenie podatków w naturze – lokalne opodatkowanie w gospodarce bezgotówkowej przedstawione na malowidłach w grobowcu wezyra tebańskiego Rechmire (XVIII dyn.) Królewski skarbiec był pod nadzorem królewskiego zarządcy, który kontrolował zbieranie, magazynowanie, przetwarzanie oraz dystrybucję dochodów państwa. Urząd ten miał korzenie w Okresie Predynastycznym, kiedy oba królestwa ze sobą rywalizowały – w konsekwencji efektem organizacji tego systemu w Starym Państwie był urząd dwuizbowy.