Taki system odzwierciedlał różnice geograficzne, społeczne i gospodarcze obu obszarów, co zwiększało jego efektywność. Produkty z egipskich pól trafiały do magazynu, gdzie czekały na redystrybucję. Z powodu ścisłego powiązania urzędów państwowych i lokalnych, darowizny na rzecz kultu oraz świątyń grobowych także przechowywane były w magazynach królewskich. Skarbiec państwowy rozdystrybuował przychody w naturze do osób na utrzymaniu władcy oraz świątyń, które mu podlegały.