Sołomon Abramowicz Łozowski (właśc. Sołomon Abramowicz Dridzo, ros. Соломо́н Абра́мович Лозо́вский (Дридзо), ur. we wsi Daniłowka w powiecie aleksandrowskim guberni katerynosławskiej, zm. 12 sierpnia 1952 w Moskwie) – radziecki polityk żydowskiego pochodzenia, członek KC WKP(b) (1937–1949), przewodniczący Sowinformbiuro przy Radzie Ministrów ZSRR (1946–1947), zastępca ludowego komisarza/ministra spraw zagranicznych ZSRR (1939–1946).
Życiorys Syn mełameda, uczył się w chederze, w 1901 zdał eksternistycznie maturę w Symbirsku i wstąpił do SDPRR. Od 1903 w Petersburgu, w październiku 1903 aresztowany, po zwolnieniu działał w Kazaniu. Uczestnik rewolucji 1905 w Kazaniu, uczestnik I Konferencji SDPRR w Tampere, członek frakcji bolszewików. Później działał w Petersburgu, w 1906 aresztowany, zbiegł. Prowadził działalność propagandową w Charkowie, 1906 ponownie aresztowany, w 1908 skazany na administracyjną zsyłkę, zbiegł za granicę. Od stycznia 1909 w Paryżu, członek Francuskiej Sekcji Międzynarodówki Robotniczej, działacz francuskich związków zawodowych. W 1914 wykluczony z partii.