Po dymisji Maksyma Litwinowa, od 11 maja 1939 do 24 lipca 1946 zastępca ludowego komisarza/ministra spraw zagranicznych ZSRR. Od 1939 doktor nauk historycznych, od 1940 do stycznia 1949 kierownik katedry historii stosunków międzynarodowych i polityki zagranicznej ZSRR Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC WKP(b), od czerwca 1941 do 24 lipca 1946 zastępca szefa, a od 24 lipca 1946 do 25 lipca 1947 szef Sowinformbiuro przy Radzie Ministrów ZSRR.
Odpowiadał za działalność Żydowskiego Komitetu Antyfaszystowskiego. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 1 i 2 kadencji. Odznaczony Orderem Lenina i Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy.
18 stycznia 1949 wykluczony z partii, 26 stycznia aresztowany, w lipcu 1952 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR, następnie rozstrzelany. Pośmiertnie zrehabilitowany 22 listopada 1955.
Bibliografia Лозовский А. (Дридзо Соломон Абрамович) (ros.) Лозовский, Соломон Абрамович (ros.) Соломон Абрамович Лозовский (ros.) Соломон Абрамович Дриздо - Лозовский (ros.) Лозовский Соломон Абрамович (ros.) Лозовский (Дридзо) Соломон Абрамович (1878-1952) (ros.) СОЛОМОН ДРИДЗО, ОН ЖЕ А.ЛОЗОВСКИЙ, ДЕДУШКА ВИЦЕ-ПРЕМЬЕРА МАКСИМА БОЙКО (ros.) ФИЗИКИ И БОРЬБА С КОСМОПОЛИТИЗМОМ (ros.) Соломон Лозовский, Полина Жемчужина и Вячеслав Молотов (ros.) Лозовский, А.