kooperacji Charles Josselin (występujący również jako przedstawiciel UE), a także prezydenci Demokratycznej Republiki Konga, Etiopii, Kenii, Rwandy, Tanzanii, Togo, Ugandy i Zambii.
Postanowienia porozumienia pokojowego Obok tekstu zasadniczego integralną część porozumienia pokojowego stanowiło pięć protokołów oraz pięć aneksów. Protokoły zawierały szczegółowe postanowienia odnoszące się do zagadnień takich jak: przyczyny burundyjskiego konfliktu, problem ludobójstwa i wykluczenia oraz sposoby ich zapobiegania (Protokół I); demokracja i dobre rządzenie (Protokół II); pokój i bezpieczeństwo (Protokół III); odbudowa i rozwój (Protokół IV); gwarancje dot. wdrożenia postanowień porozumienia (Protokół V).
Postanowienia porozumienia z Aruszy przewidywały m.in.: przerwanie działań wojennych. powołanie tymczasowego rządu koalicyjnego, złożonego z przedstawicieli partii reprezentujących interesy Hutu i Tutsi, który miał sprawować władzę w Burundi przez okres trzech lat – tj. do czasu przyjęcia nowej konstytucji i przeprowadzenia demokratycznych wyborów. W tym zakresie porozumienie przewidywało, że: przez pierwszych 18 miesięcy funkcję prezydenta sprawować będzie przedstawiciel Tutsi, podczas gdy przedstawiciel Hutu piastować będzie stanowisko wiceprezydenta.