Jednym z najbardziej znanych tekstów napisanych w Eikō-ji jest "Muji no uta", długi hymn poświęcony chińskiemu znakowi oznaczającemu "pustkę", który jest śpiewany i dziś w celu pobudzenia do wytrwałej praktykiHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 408.
W 1862 roku powstało jego słynne dzieło zatytułowane Zenkai ichiran (禅海一瀾; Fala na morzu zen). Ta praca dała mu stałą pozycję wśród twórców literatury zen. Spowodowała ona również odpowiedź ze strony konfucjańskiego uczonego, wyznawcy Wang Yangminga - Higashiego Takusha. Chociaż mistrz stoi twardo na stanowisku "przekazu umysłu poza słowami i pismami", to jednak podkreśla także wartość studiów akademickich.
W okresie, gdy odchodził z Eikō-ji, spędził trochę czasu w klasztorze Zuiō w Hagi, który znajdował się w pobliżu wpływowego daimyō z klanu Mōri. Okres 1868–1871 był momentem szczytowym w antybuddyjskim ruchu w Japonii. Kōsen nie ugiął się pod atakami. Przekonał świeckich buddystów, że buddyzm się obroni i ostatecznie zwycięży swoją zbawiającą mocą. W nowo utworzonym ministerstwie edukacji został obdarzony nadzorowaniem masowej edukacji w YamaguchiHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 409.