Historia thumb|Karta 3 recto Paleograficznie rękopis datowany jest przez INTF na wiek XVI. Rękopis stał się znany po roku 1519, a przed 1522. Przypuszcza się powszechnie, że rękopis został sporządzony na potrzeby erazmiańskiego wydania Nowego Testamentu i dlatego datowany jest na około 1520 rok. Orlando Dobbin przypuszczał, że tekst Dziejów Apostolskich oraz Listów został skopiowany z minuskułu 326, X-wiecznego rękopisu przechowywanego w Oksfordzie, niezawierającego Commy. Comma została zapożyczona z łacińskiej Wulgaty. Nie jest to jednak oczywiste, ponieważ minuskuł 326 nie zawsze jest zgodny z Montfortianus. Sugerowano także, że Ewangelie zostały skopiowane z minuskułu 56, co również jest wątpliwe. Bardziej prawdopodobną sytuacją jest wykorzystanie kopii minuskułu 56.
thumb|Znak wodny w Montfortianus Pierwszym znanym właścicielem kodeksu był Froy, franciszkanin, następnymi właścicielami byli: Thomas Clement (1569), William Chark (1582), Thomas Montfort. Od ostatniego z nich kodeks przyjął swoją nazwę. Montfort sprezentował kodeks abp. Ussherowi, który pozwolił go skolacjonować na potrzeby Poligloty londyńskiej biskupa Briana Waltona (Mt 1,1; Dz 22,29;