(ikoniczne czyli takie, które „wywołuje wrażenie podobieństwa”, ikoniczny – „odnoszący się do ikony”)
Berman podaje dwa przykłady: Słowo „motyl” jako przykład ikoniczności. To oznacza, że słowo samo w sobie nie przypomina motyla, ale swoimi właściwościami, np. dźwiękowymi wywołuje „wrażenie podobieństwa”. Peruwiańskie słowo „chechumeca” przetłumaczone jako „prostytutka”. Zachowany zostaje sens, lecz utracona zostaje duża część czegoś co Antoine Berman nazywa „prawdą fonetyczno-znaczącą” danego słowa. Tendencja zubażania jakościowego, poprzez brak kontroli, wpływa często nie tylko na pojedyncze słowa, ale na całość utworu, co w konsekwencji sprawia, że tracimy ogromną część znaczenia oryginału.
Zubażanie ilościowe Innymi słowy „straty leksykalne”. Zmniejszanie masy tekstualnej dzieła, jego „obfitości”, będącej nieodłączną cechą prozy powieściowej.
Berman podaje przykład hiszpańskiego tekstu autorstwa Roberta Arlta, w którym użyte zostały 3 synonimy słowa „twarz” („semblante”, „rostro”, „cara”). Przełożenie ich wszystkich jako „twarz” stanowiłoby stratę leksykalną.
Niszczenie rytmu Według Antoine’a Bermana powieść jest oparta na rytmie w równym stopniu co poezja.