(Berman nazywa powieść „wielością rytmów”) W tym przypadku jednak poezja i teatr są bardziej podatne na deformacje niż proza.
Ten czynnik deformujący zaburza rytmikę, np. poprzez zmianę oryginalnej interpunkcji dzieła.
Niszczenie ukrytych sieci znaczeniowych Każdy tekst literacki zawiera element nazwany przez Bermana ukrytą siecią znaczeniową, tekst „ukryty”, znajdujący się „pod powierzchnią”. Te ukryte łańcuchy znaczeń/signifiant stanowią podstawę rytmiki i decydują o znaczeniu tekstu. Deformacja wspomnianych sieci w procesie tłumaczenia lub ich całkowite pominięcie niszczy warstwę znaczeniową dzieła literackiego.
Niszczenie wewnętrznego usystematyzowania tekstu Na wewnętrzne usystematyzowanie tekstu składają się, oprócz sieci znaczeniowych, także zastosowane przez autora konstrukcje zdaniowe. Czynniki deformujące takie jak, np. objaśnianie, racjonalizacja, wydłużanie, etc. wprowadzają do tekstu elementy, które niszczą system usystematyzowania dzieła. Konsekwencją tej deformacji jest przekład ujednolicony, który jednocześnie staje się mniej koherentny i „asystematyczny”.
Niszczenie sieci elementów rodzimych lub ich egzotyzacja