Z uznaniem wypowiadali się o nich między innymi Benedetto Croce, Giuseppe Antonio Borgese, Georg Brandes, Jaroslav Vrchlický i Paul Heyse. W swoich utworach przedstawiała często środowisko międzynarodowych elit towarzyskich. Chętnie opisywała nieprawdopodobne wydarzenia, przerażające występki i gwałtowne namiętności przeplatane przykładami dobroci i szlachetnych uczynków.
Swoje doświadczenia polityczne i przeżycia z okresu wojny wykorzystała przede wszystkim w dramatach. L'invasore, podobnie jak powieść Vae victis, poruszał temat gwałtów, których dopuszczali się na belgijskich dziewczynach niemieccy najeźdźcyAnne Urbancic, "L'invasore" di Annie Vivanti, [w:] Donna. Women in Italian Culture, Dovehouse Editions Inc., Toronto 1989, s. 121-129.. Z kolei Le bocche inutili to opis moralnych rozterek żołnierza zmuszonego wybierać między uczuciami a patriotycznym obowiązkiem. W powieści Naja tripudians Vivanti zawarła krytykę zdeprawowanego społeczeństwa powojennego, które niszczy osoby łatwowierne i prostoduszneFabio Finotti, "Naja Tripudians": strutture e committenza del romanzo di consumo novecentsco, [w:] Dame, droga e galline. Romanzo popolare e romanzo di consumo tra Ottocento e Novecento, Unicpoli, Milano 1986, s. 256-267..