Po I wojnie światowej Wahlich stał się jednym z czołowych wrocławskich architektów decydujących o kształcie miasta. Zaczął tworzyć w duchu nowej niemieckiej architektury w stylu zwanym Neues Bauen, nie zrywając jednocześnie do końca z rodzimym śląskim stylem. Zasiadał w sądach konkursowych ważnych obiektów użyteczności publicznej, był jednym z urzędników powołanych przez policję budowlaną decydujących o kolorystyce budowanych w mieście domów, wreszcie objął stanowisko profesora we wrocławskiej Akademii Sztuki i Rzemiosła Artystycznego. Spod jego ręki wyszły w okresie międzywojennym projekty domów wielorodzinnych na wrocławskich osiedlach oraz domów towarowych w centrum miasta, tym razem na wskroś modernistycznych. Działał także poza Wrocławiem biorąc udział w konkursach architektonicznych i projektując kościoły, domy mieszkalne i obiekty użyteczności publicznej.