Spośród budynków mieszkalnych zaprojektowanych przez Wahlicha w latach dwudziestych przez Wahlicha do najważniejszych zalicza się domy szeregowe osiedla Sępolno oraz kamienice osiedla Am Sauerbrunn. Pierwszy generalny plan osiedla Sępolno opracował Wahlich razem z Paulem Heimem na zlecenie spółdzielni Siedlungsgesellschaft Breslau A.G. w roku 1919. Osiedle to miało mieć postać miasta-ogrodu, gdzie domy dwu lub czterorodzinne z ogrodami usytuowane miały być wzdłuż ulic promieniście wychodzących z centralnego zieleńca. Według tej koncepcji zrealizowano jedynie północną część osiedla. Wahlich współtworzył wówczas projekty domów przy ul. Mickiewicza,Godebskiego i Głowackiego. Budowę osiedla przerwano jednak na kilka lat. Powrócono do niej w roku 1926 i kontynuowano do roku 1935. Zmienił się jednak plan generalny koncepcji i w południowej części Sępolna powstały długie szeregowe domy z wysokimi dachami. Wahlich opracował wówczas tym razem samodzielnie projekty domów w części południowo-zachodniej przy ulicach: Dembowskiego, 9 Maja, Becka, Partyzantów, Kasprzaka i Okrzei. Drugie z osiedli projektowanych przez Wahlicha częściowo we współpracy z Erwinem Grauem powstało w południowej części Wrocławia wzdłuż ulicy Kruczej. Tworzyły je zespoły kamienic wzdłuż ulicy oraz wokół tzw.