Izabela Zbiegniewska, właśc. Florentyna Izabella Zbiegniewska (ur. 6 czerwca 1830Według innych źródeł 1831 roku. w Ostrołęce, zm. 18 czerwca 1914 we Włocławku) – polska pedagog, działaczka społeczna, publicystka i pisarka, związana z grupą tzw. Entuzjastek. Wieloletnia dyrektorka pensji we Włocławku. Przewodnicząca włocławskiej Rady Opiekuńczej oraz Komitetu Opieki nad Więźniami w czasie powstania styczniowego.
Życiorys Pochodzenie i edukacja, 1830–1945 mały|180px|Pierwszą idolką Zbiegniewskiej była Joanna Żubrowa, pierwsza kobieta odznaczona Orderem Virtuti Militari Urodziła się w Ostrołęce, w rodzinie pracownika sądowego WalentegoAndrzej Zbiegniewski w wywiadzie opublikowanym w pracy pt. Panna Izabela podaje, że według rodzinnych przekazów ojciec Izabeli Zbiegniewskiej miał na imię Mieczysław, co stoi w sprzeczności z danymi zawartymi w Księgach Ludności Stałej. W tym samym wywiadzie Zbiegniewski przyznaje, że nie posiada pewnych informacji na temat swoich przodków. Faktycznie Izabela była stryjeczną, a nie rodzoną siostrą jego przodka. i Wiktorii II voto Strusińskiej (1809–1882). Jej dziadkami byli Tomasz Zbiegniewski (ok. 1757–1827) i Benigna z Kapuścińskich (ok. 1755–1850), obywatele Włocławka, posiadacze przywileju na tutejsze role szpitalne oraz kilku nieruchomości. Tomasz był tkaczem, członkiem Cechu Szewców.