Po zajęciu miasta przez Napoleona, w latach 1807–1810 był jednym z trzech ławników miejskich, sprawujących władzę we Włocławku do utworzenia nowej Rady MiejskiejTadeusz Kieloch: Udział Włocławka w walkach o niepodległość w latach 1794–1918, Ibidem, s. 631. Izabela miała dwóch starszych braci. Jej stryjecznym bratem był Marcelli Wojciech (1823–1886), pradziadek Władysława Bartoszewskiego (1922-2015), błędnie przedstawiany przez swoich potomków jako rodzony brat Izabeli. Faktycznie Marceli był synem Sekretarza Obwodu Kujawskiego Waleriana Jana (1795–1862), rodzonego brata Walentego, i jego żony Teofili Marianny z Leszczyńskich (1800–1886). Profesor Bartoszewski, a także jego cioteczny brat, bibliotekarz i urzędnik kolejowy Andrzej Ryszard Antoni Zbiegniewski (1931–2014) będą wspominać później, że w ich rodzinie postać ciotki była otaczana kultem, a o jej wkładzie w ruch patriotyczny opowiadano sobie z pokolenia na pokolenie. Bartoszewski podkreśla, że w świadomości jego matki Beaty ze Zbiegniewskich Izabela była najbardziej znaczącą postacią ich rodziny. Innymi zasłużonymi członkami rodu byli m.in. stryj ksiądz Józef Zbiegniewski (ok. 1801–1851), proboszcz parafii w Szadku i brat stryjeczny Juliusz Teofil Zbiegniewski (ur. 1828), burmistrz Aleksandrowa Łódzkiego. Zbiegniewscy byli opisywani jako rodzina szlachecka.