Bonifacy Woźny, imię świeckie Pius (ur. 10 lipca 1907 w Nowym Dworze, zm. 19 grudnia 1984 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, prowincjał zakonu augustianów, wikariusz generalny archidiecezji krakowskiej, zaliczany do tzw. księży patriotów.
Życiorys Był synem Stanisława. Do zakonu augustianów wstąpił w 1927 i przyjął imię Bonifacy, w 1935 przyjął święcenia kapłańskie, następnie pracował w Sierszy (1937-1939) i Maniowach (1939-1941), od 1941 przebywał w Krakowie. W tym samym roku został aresztowany przez władze niemieckie był więźniem obozu koncentracyjnego w Auschwitz i od 1942 w Dachau. Po wojnie wrócił do Polski. W 1947 został proboszczem Parafii św. Jakuba Apostoła w Krosnowicach. Od 1 października 1947 był proboszczem Parafii Matki Bożej Dobrej Rady w Krakowie i prowincjałem zakonu augustianów. W lipcu 1950 został przez władze kościelne usunięty z funkcji prowincjała i proboszcza w związku z działalnością w ruchu księży-patriotów (polska prowincja zakonu została równocześnie rozwiązana dekretem papieskim z 5 lipca 1952).