Spis ten nie miał jednak nic wspólnego ze zwolnieniem deportowanych, bo wyraźnie tam powiedziano, że interwencje w sprawie ich odesłania będą podejmowane tylko wtedy, gdy członek rodziny będzie znał dokładny adres deportowanego w Związku Radzieckim, co nie było możliwe do spełnienia.
Warunki uwięzienia Na terytorium Węgier, określonym przez traktat w Trianon działo ponad 50 obozów zbiorczych, w których przebywało od 71 do 107 tysięcy aresztowanych. Większość z nich w pobliżu większych miast lub węzłów kolejowych, m.in. jeden z większych obozów istniał w Segedynie. W nich aresztowani otrzymywali przedsmak późniejszej niewoli, chociaż zamiast pracować, ćwiczyli tu dyscyplinę i oddawanie honorów. Po przybyciu następowało zorganizowane ograbianie więźniów. Obóz był przepełniony, prawie całkowicie brakowało ogrzewania i higieny, a wyżywienie było minimalne. Wszystko to prowadziło do szerzenia się chorób zakaźnych i ogromnej śmiertelności. Straty w trakcie wywózki tylko rosły.