Chce, by jego dzieło trafiało do jak najszerszego kręgu odbiorców, a on sam został na zawsze zapamiętany jako jego autorA. Mandalian, Wstęp [w:] Grzegorz z Nareku, Księga śpiewów żałobliwych, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1990, s. 46-49..
Jak napisał Andrzej Mandalian:
Księga śpiewów żałobliwych oparta jest na zasadach poetyki średniowiecznej. Pieśni nie są jednak jedynie powtarzaniem utrwalonych w kulturze toposów, lecz wyrazem głębokiego, wewnętrznego przeżycia Grzegorza z Nareku. Są zapisem szczerych modlitw, wiary w cudowną moc działania boskiego. Przeplatają się w nich kierowane do Boga prośby i rozmyślania, próby zrozumienia tego, czym jest zbawienie i do czego powołani są ludzie. Rytm wierszy dostosowany jest do typowego dla Ormian sposobu modlitwy. Wzorami dla Grzegorza były psalmy oraz retoryka późnego antyku, zwłaszcza dzieła Pseudo-Dionizego Areopagity.