Małe płetwy brzuszne, podobnie jak pierwsza druga grzbietowa, mają trójkątny kształt i szeroką podstawę. U samca z wewnętrznej, tylnej części płetw brzusznych wykształcił się narząd kopulacyjny zwany pterygopodium. Płetwa odbytowa jest wielkości drugiej płetwy grzbietowej. Jej proksymalna krawędź jest krótsza od dystalnej. Na końcu ogona mieści się proporcjonalnie mała, heterocerkiczna, asymetryczna płetwa ogonowa. Na końcu jej górnego łuku, kilkukrotnie dłuższego od dolnego, mieści się duży szeroki zaokrąglony fałd skórny poprzedzony wyraźnym wcięciem.
Pokrywające skórę romboidalne połyskujące łuski plakoidalne są drobne o kształcie przypominającym literę "W". Grzbiet rekina ma bladobrązową lub ciemnoszarą barwę, niekiedy z ciemniejszymi odbarwieniami. Spód i boki są nieco jaśniejsze, często barwy białej lub srebrnej. Na górnej krawędzi drugiej płetwy grzbietowej widoczna jest mała czarna plamka, podobnie jak u innych przedstawicieli grupy "C. dussumieri/sealei". Największa złowiona samica mierzyła 92 cm, a największy samiec 90 cm. Najmniejsze swobodnie pływające okazy mierzyły 350–364 mm, jednakże Bass i inni w 1973 roku opisali dorosłą samicę, w macicy której znajdowały się dwa embriony mierzące 440 i 450 mm. Dane te wskazują, że wielkość młodych w chwili porodu może się znacznie różnić i wynosi od 35–45 cm..