C. humani różni się od C. sealei wielkością i kształtem czarnej plamki na wierzchołku drugiej płetwy grzbietowej - jest mniejsza i bardziej zaokrąglona. Dodatkowo C. sealei ma bardziej spłaszczony korpus i mocniej wydłużony pysk. W porównaniu do C. coatesi, rekin ten posiada niższą pierwszą płetwę grzbietową, lecz proporcjonalnie większą drugą płetwę grzbietową oraz więcej kręgów (152-167 u C. humani, 134-147 u C. coatesi).
Występowanie
Okazy typowe wyłowione zostały w wodach Sokotry (holotyp ZMH 26030 i paratyp ZMH 26031), na zachodzie zatoki Maputo w wodach Mozambiku (paratyp ANSP 55298) oraz u wybrzeży południowoafrykańskiej prowincji KwaZulu-Natal (paratyp ANSP 25838). Czwarty paratyp (CSIRO H 6891-01) – składający się jedynie ze szczęk - zakupiony został 17 kwietnia 2008 roku na targu rybnym w regionie Fahaheel w Kuwejcie. John Wheeler w 1960 roku raportował ten gatunek (ówcześnie jako C. menisorrah) u wybrzeży Zanzibaru w Tanzanii oraz Lamu w Kenii. Bass i inni w 1973 roku wykazali (jako C. sealei), że występuje również w wodach wokół wyspy Bazaruto oraz u zachodnich wybrzeży Madagaskaru. Osobnik sfotografowany przez J. Randalla z Muzeum Bishopa u wybrzeży Bahrajnu w 1977 roku oraz okaz C. tjutjot pochodzący z Seszeli przedstawiony w pracy Smitha i Smitha z 1969 roku, to również przedstawiciele C.