Wacław Leśniański (ur. 28 września 1886 w Trembowli, zm. 14 listopada 1956 w Gliwicach) – polski chemik, profesor technologii chemicznej.
Życiorys Urodzony w rodzinie mieszczańskiej Jana i pochodzącej z Glinian Janiny z domu Markowskiej. Ukończył szkołę podstawową w Trembowli, następnie gimnazjum we Lwowie w 1905. Absolwent Wydziału Chemii Technicznej Lwowskiej Szkoły Politechnicznej z 1909 z tytułem inżyniera chemika. Został asystentem na uczelni w Katedrze Technologii Chemicznej, a w 1914 uzyskał tytuł naukowy doktora nauk technicznych za pracę pt. „O parachinonach fenonaftakrydonu i chinakrydonu”. Od tego czasu do 1917 pracował jako nauczyciel w Trembowli. Od tego roku został zatrudniony w laboratorium Spółki „Metan” jako prokurent, przemianowanej w 1922 w Chemiczny Instytut Badawczy (wówczas został członkiem zarządu, także po przeniesieniu do Warszawy w 1925).
Równolegle od 1920 do 1923 wykładał na Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej. W 1922 uzyskał habilitację za pracę pt. „Rozkład nafty w strumieniu gorących gazów spalenia” otrzymując tytuł docenta w 1923. W tym samym roku został kierownikiem utworzonej Katedry Technologii Chemicznej III (przemysłu organicznego).