Teodor Kasperski (ur. 6 listopada 1867 w Niżniowie, zm. 16 lutego lub 21 marca 1945 w Zaleszczykach) – polski duchowny rzymskokatolicki.
Życiorys Urodził się 6 listopada 1867 roku). W latach 1894–1896 był nauczycielem gimnazjum w Tarnopolu. W 1896 wstąpił do Seminarium Duchownego we Lwowie. 1 lipca 1900 otrzymał święcenia kapłańskie. Został duchownym rzymskokatolickim archidiecezji lwowskiej. Od 1900 do ok. 1901 był wikarym w parafii pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Lubaczowie. Pełnił posługę w dekanacie Borszczów. Na wiele lat był związany z parafiami na obszarze rejonu zaleszczyckiego. Służył w Opryłowcach, skąd latem 1904 został przeniesiony do Szczytowiec i od tego roku był tam proboszczem miejscowej parafii. Został członkiem komitetu budowy kaplicy rzymskokatolickiej w Uściu Biskupim. Pełnił stanowisko proboszcza w Holihradach, gdzie w listopadzie 1926 został wybrany prezesem założonego wówczas ogniska Związku Podhalan. Następnie w 1929 został proboszczem parafii w Winiatyńcach. W obu miejscowościach samodzielnie wyszukiwał polskich wiernych i zapraszał ich do parafii. Zainicjował powstanie Kalwarii Winiatynieckiej wzorując się na Kalwarii Zebrzydowskiej i Kalwarii Pacławskiej.