Tadeusz Falkiewicz (ur. 27 marca 1897 w Gródku, zm. 14 grudnia 1981) – polski lekarz neurolog.
Życiorys Urodził się w Gródku, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Antoniego i Antoniny z Tarasowiczów. Był młodszym bratem Stanisława (1889–1970).
16 sierpnia 1914 został przyjęty do Legionów Polskich. Służył w 4. kompanii I batalionu 1 Pułku Piechoty. W szeregach tego pułku odbył kampanię kielecką i walczył w okolicach Nowego Sącza. 2 lutego 1915 został przydzielony do Komendy Stacji Etapowej w Kętach, a później w Sandomierzu. Odnotowany w I Baonie Uzupełniającym, skąd wyjechał na urlop do Lwowa (21 grudnia 1915 – 1 stycznia 1916). Od 26 czerwca 1916 do 10 listopada 1917, w stopniu sierżanta, walczył w 12. (4.) kompanii V baonu 5 Pułku Piechoty. Następnie do 10 listopada 1918 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.
Od 10 listopada 1918 do 31 grudnia 1920 służył w Wojsku Polskim, w Dywizji Litewsko-Białoruskiej, a od 1 czerwca 1920 w 7 Dywizji Piechoty. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 27. lokatą w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, grupa podlekarzy. Posiadał przydział w rezerwie do 9 Batalionu Sanitarnego w Siedlcach.