W 1922 uzyskał dyplom lekarza. Od 1 kwietnia 1922 do 20 października 1928 był asystentem w Klinice Neurologicznej Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 1928–1935 był ordynatorem Oddziału Nerwowego w 6 Szpitalu Okręgowym we Lwowie. Prowadził praktykę w tym mieście przy ulicy Piekarskiej 11. Od 1935 był naczelnym lekarzem Ubezpieczalni Społecznej we Lwowie. Został członkiem i delegatem Lwowskiej Izby Lekarskiej. Jako przedstawiciel Lwowskiej Izby Lekarskiej został wybrany do składu Naczelnej Izby Lekarskiej V kadencji 1935–1939.
W wyniku wyborów samorządowych z maja 1934 został zastępcą radnego. Oficjalne wyniki wyborów do Rady Miejskiej we Lwowie zostały zatwierdzone przez Główną Komisję wyborczą 28 maja 1934, a mandaty uzyskali następujący kandydaci z list (lista nr 1 była o charakterze prorządowym), a we wrześniu 1935 uzyskał mandat radnego po odejściu pierwotnie wybranego radnego. W wyborach samorządowych z maja 1939 uzyskał mandat radnego Rady Miasta Lwowa startując z Listy Chrześcijańsko-Narodowej jako kandydat Obozu Zjednoczenia Narodowego.