Hraczia Aczarian (Adżarian) (; ur. 8 marca 1876 w Konstantynopolu, zm. 16 kwietnia 1953 w Erywaniu) – ormiański lingwista, etymolog, filolog, profesor Armeńskiej Akademii Nauk, członek Francuskiego Towarzystwa Lingwistycznego oraz Czechosłowackiego Instytutu Studiów nad Orientem.
Studiował na Sorbonie razem z Antoine’em Meilletem oraz na Uniwersytecie w Strasburgu. Pracował jako nauczyciel w katedrze w Eczmiadzynie, seminarium w Geworkianie, w Şuşy i Teheranie. Ocalony podczas ludobójstwa Ormian, przybył do Erywania w 1923 roku, gdzie uczył się języków obcych, gramatyki porównawczej i historii języka ormiańskiego w Państwowym Uniwersytecie w Erywaniu. Jest autorem ponad 200 publikacji naukowych z zakresu armeniologii, filologii ormiańskiej i języków orientalnych.
Państwowy Ormiański Instytut Językowy nosi jego imię.
Życiorys Hraczia Aczarian urodził się 8 marca 1876 roku w Samatyi, dzielnicy Konstantynopola (Imperium Osmańskie). Jego ojciec był szewcem.
W wieku poniżej roku życia doznał uszkodzenia wzroku spowodowanego długotrwałym wpatrywaniem się w słońce. Mimo prób leczenia do końca życia pozostał ślepy na lewe oko.