Gdy miał skończyć siedem lat, został zapisany do ormiańskiej szkoły, gdzie ujawnił swoje zdolności językowe. Studiował język ormiański, francuski i turecki (przez dwa lata ukończył te kursy języków obcych). Od 9 roku życia uczęszczał do szkoły Sahakian, którą ukończył po 4 latach z wyróżnieniem. Następnie uczęszczał do Wyższej Szkoły Ormiańskiej Getronagan, po czym kontynuował studia na Sorbonie i Strasburgu, gdzie uczył się języków nowożytnych, a także stał się znany z prowadzenia wyjątkowych badań w dziedzinie armeniologii.
Kariera i miłość Po wielu latach edukacji rozpoczął pracę jako nauczyciel w Eczmiadzynie, a później w Şuşy, gdzie poznał swoją przyszłą miłość – Arusjak. Wraz z 600 Ormianami przeżył masakrę w Şamaxı, po której przeniósł się do Tabrizu. W 1923 roku uznawany już wtedy za wybitnego pedagoga i naukowca, otrzymał zaproszenie od władz Armeńskiej SRR i wraz z żoną zamieszkali w Erywaniu, gdzie otrzymał pracę na Państwowym Uniwersytecie w Erywaniu, na którym pracował przez kolejnych 30 lat.
W 1925 roku zmarła jego żona, co spowodowało drastyczną zmianę w zachowaniu Aczariana. Zmartwieni tym stanem rzeczy przyjaciele radzili mu ponowny ożenek, o którym 60-letni wówczas Aczarian nie chciał nawet słyszeć.