– generał major Cesarskiej Armii Japońskiej podczas II wojny światowej. Po ukończeniu Akademii Armii Cesarskiej w 1911 roku służył w Chinach, przechodząc kolejne szczeble kariery wojskowej. Po rozpoczęciu przez Japonię wojny na Pacyfiku dowodził dywizją, która zdobyła Guam, a następnie siłami japońskimi, których celem było zajęcie Port Moresby. W listopadzie 1942 roku, gdy usiłował dołączyć do wojsk broniących przyczółka Buna-Gona, utonął w morzu po przeprawie rzeką Kumusi.
Życiorys Urodził się w prefekturze Hyōgo. Jako absolwent 23. rocznika Akademii Armii Cesarskiej został w 1911 oficerem piechoty. Później otrzymał przydział do kwatery głównej Szanghajskiej Armii Ekspedycyjnej, a w początkach 1932, tuż przed wybuchem II wojny chińsko-japońskiej, był zamieszany w incydent z 28 stycznia.
W latach 1935–1937, po studiach na Uniwersytecie Waseda, służył w 12. Pułku Piechoty. W 1938 roku, po uzyskaniu awansu na stopień pułkownika, objął dowodzenie 78. Pułkiem Piechoty, a w marcu 1940 roku otrzymał stopień generała majora. W roku następnym został dowódcą 55. Dywizji Piechoty, która wchodziła w skład Sił Południowego Pacyfiku. W dniach 8-10 grudnia 1941 roku Horii prowadził tę jednostkę podczas inwazji i zajęcia wyspy Guam.