Emigracja z Pegli W minionych wiekach, wielu mieszkańców Pegli emigrowało do innych krajów. Zdecydowanie najważniejszą emigracją, była ta w 1540 roku na wyspę Tabarca w Tunezji, zakończona kolonizacją w I połowie XIX wieku, na dwóch niezamieszkanych wyspach na Sardynii, gdzie powstały miejscowości Carloforte i Calasetta. Po upływie tak długiego czasu, w miejscach tych ludność ma jednak głębokie liguryjskie konotacje. W mowie posługują się dialektem bardzo podobnym do genueńskiego z wpływami języka Sardynii i niektórymi określeniami arabsko-tunezyjskimi, dziedzictwem emigracji na Tabarce.
Pegli, Tabarca i Carloforte mały|Starówka Pagli i Zamek Miramare Emigranci z Pegli zajmowali małe kolonie na Korsyce, Sardynii, Sycylii, w Aleksandrii w Egipcie, w Prowansji, Katalonii na wyspach basenu Morza Śródziemnego.
Historia kolonii na Tabarce rozpoczyna się w 1540 roku. Jednej z arystokratycznych rodzin Genui Lomellini, udaje się uzyskać od cesarza Karola V, pozwolenie na użytkowania małej wysepki u wybrzeża Tunezji. Na wyspie miano się zająć połowem korala, który tam występował oraz ogólnie handlem.