1233).
Po śmierci Dymitra wdowa po nim i jego syn uciekli z Nowogrodu Wielkiego, gdzie był księciem pskowskim, na Litwę, gdzie został panem Rylska i Nowogrodu Siewierskiego.
Dymitr Szemiaka przetrwał w rosyjskim powiedzeniu „Szemiakin sud” (sąd Szemiaki), co znaczy tyle, co nieuczciwy osąd. Pochodzi to jednak z XVII-wiecznej książki Opowieść o sądzie Szemiakitłumaczenie książki na angielski.
Małżeństwo i potomstwo Dymitr w roku 1437 poślubił Zofię Dymitrównę jarosławską, córkę Dymitra Jarosławowicza i nieznanej z imienia księżniczki litewskiej. Doczekali się dwójki dzieci: Iwana Szemiakina (zm. między 1471 a 1485), książę pskowski od 1454, po ucieczce na Litwę został panem Rylska i Nowogrodu Siewiernego; doczekał się 6 dzieci, w tym Wasyla (zm. 1529), księcia pskowskiego, który w 1500 roku pojednał się z Moskwą; Marię Dymitrownę (zm. 1456), żonę Aleksandra Wasylewicza Czartoryskiego (zm. po 1477), koniuszego wielkiego księcia litewskiego Zygmunta Kiejstutowicza, namiestnika Nowogrodu Wielkiego.
Linia potomków Dymitra wygasła w 1563 roku na Iwanie, synu Wasyla. Jednak linia po kądzieli, synów Aleksandra Czartoryskiego, przetrwała do teraz.
Przypisy
Bibliografia Biografia na stronie FMG.ac
Kategoria:Ludzie związani z Dmitrowem Kategoria:Rurykowicze Kategoria:Książęta ruscy zależni od Złotej Ordy Kategoria:Urodzeni w 1421 Kategoria:Zmarli w 1453