Dwaj ostatni pochodzili z mało znanej gałęzi wołyńskiej, która jako jedyna zachowała majątki do 1939 (1945) roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Jerzy Sewer Dunin-Borkowski, Almanach błękitny. Lwów 1909, s. 806–809. Edward Borowski, Genealogie niektórych utytułowanych rodów polskich, Seria III i IV – „Materiały do Biografii, Genealogii i Heraldyki Polskiej”, t. 4 i 6. Buenos Aires 1967 i 1974, s. 241–243, 349–350. Juliusz Karol Ostrowski, Księga herbowa rodów polskich, Warszawa 1897–1906, s. 321, tabl. 535. Szymon Konarski, Armorial de la noblesse titrée polonaise, Paris 1958, s. 299 (obszerna bibliografia). Polski Słownik Biograficzny. T. XXXII, Wrocław 1989, s. 18–25. Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. XV. Warszawa 1931, s. 246–247. Teodor Żychliński, Złota księga szlachty polskiej. R. IV. Poznań 1882, s. 222–227.
Linki zewnętrzne RONIKIER