W 1992, w związku z obchodami tysiąclecia eparchii połockiej, Egzarchat Białoruski Patriarchatu Moskiewskiego zdecydował o wykonaniu dokładnej kopii zaginionego krzyża. Wykonał go jubiler Nikołaj Kuźmin, gotowy obiekt został wyświęcony w soborze św. Symeona w Brześciu, a następnie przekazany do monasteru Przemienienia Pańskiego i św. Eufrozyny Połockiej w Połocku.
Opis Krzyż Eufrozyny Połockiej wykonany był z drewna cyprysowego, ze złotymi i srebrnymi plakietami zdobionymi techniką emaliowania komórkowego, zdobiony również kamieniami szlachetnymi. Techniki emaliowania komórkowego, rzadkiej na ówczesnej Rusi, Łazar Bogsza prawdopodobnie nauczył się w Bizancjum. Krzyż był sześciokrańcowy, o wysokości 52 cm; dolne ramię miało długość 21 cm, zaś górne – 14 cm. Na sześciu końcach krzyża widniały postacie Jezusa Chrystusa, Matki Bożej, Jana Chrzciciela oraz archaniołów Michała i Gabriela. W centralnej części krzyża wykonano natomiast podobizny czterech Ewangelistów.
Krzyż Eufrozyny Połockiej był równocześnie relikwiarzem – znajdowały się w nim cząstka Krzyża Świętego, w którą miała wsiąknąć krew Chrystusa, cząstka Grobu Pańskiego, cząstki relikwii świętych Pantelejmona i Szczepana, krew św. Dymitra.
Przypisy
Kategoria:Prawosławie na Białorusi Kategoria:Relikwiarze Kategoria:Krzyże Kategoria:Zaginione lub zniszczone dzieła sztuki