W 1839 w soborze Mądrości Bożej odbył się synod połocki, który ogłosił przyłączenie do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego struktur Kościoła unickiego w Imperium Rosyjskim poza diecezją chełmską. Z inicjatywy biskupa Bazylego (Łużyńskiego), jednego z duchownych, którzy na mocy postanowień synodu zmienili wyznanie, krzyż był uroczyście przenoszony do Moskwy i do Petersburga, gdzie oglądał go car Mikołaj I. Zastanawiał się on nad pozostawieniem obiektu w stolicy Rosji, jednak ostatecznie postanowił przekazać go monasterowi w Połocku, dla którego został wykonany w XII w.
Po rewolucji październikowej, w 1921, władze radzieckie zabrały krzyż z klasztoru. Był następnie eksponowany w Muzeum Historycznym w Mohylewie, po czym przeniesiono go do siedziby partii w Mohylewie, gdyż wielu odwiedzających muzeum oddawało mu publicznie cześć. Krzyż zaginął bez śladu podczas II wojny światowej, a próby jego odnalezienia w prywatnych kolekcjach oraz w zbiorach muzealnych nie dały rezultatów.