Piastując to stanowisko pod koniec lipca 1935 został przewodniczącym kolegium wyborczego na województwo lwowskie przed wyborami parlamentarnymi 1935, a we wrześniu 1935 przewodniczył zgromadzeniu elektorów, wybierającego senatorów IV kadencji kadencji z województwa lwowskiego. Później był wiceprezesem Sądu Okręgowego we Lwowie.
Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 w nieznanych okolicznościach został aresztowany jako cywil przez funkcjonariuszy NKWD. Był osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na liście Gajdideja pod poz. 929.
Jego żoną była Zofia z Flachów, po pierwszym mężu Poluszyńska (druga żona Ferdynanda Poluszyńskiego, ojca Gustawa Poluszyńskiego).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1931) „za zasługi na polu wymiaru sprawiedliwości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (31 grudnia 1923) Złoty Krzyż Zasługi (30 czerwca 1939) „za zasługi na polu pracy społecznej”.
Zobacz też