Zabudowania mieszkalne dla mnichów powstały w 1849 i zostały wybudowane w stylu typowym dla okresu odrodzenia bułgarskiego.
Monaster był czynny jako męski do 1950, gdy przemianowano go na wspólnotę żeńską.
Monaster w Kilifarewie i działalność jego założyciela oraz jego ucznia Eutymiusza Tyrnowskiego została opisana na kartach powieści Emiliana Stanewa AntychrystG. Szwat-Gyłybowa, Haeresis Bulgarica w bułgarskiej świadomości kulturowej XIX i XX wieku, Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, Warszawa 2005, ss.210–212..
Przypisy
Kategoria:Klasztory prawosławne w Bułgarii Kategoria:Monastery metropolii wielkotyrnowskiej