Od lutego do października 1921 stał na czele tambowskiej gubernialnej Czeki, brał udział w likwidacji powstania tambowskiego, 1921–1922 był szefem Państwowej Ochrony Politycznej Republiki Dalekowschodniej, od października 1921 do 26 października 1923 pomocnikiem szefa Czeki przy Radzie Komisarzy Ludowych/GPU NKWD RFSRR/OGPU przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR na Dalekim Wschodzie, od 15 listopada 1923 do 1924 pomocnikiem przewodniczącego OGPU przy Radzie Komisarzy Ludowych Turkiestanu, od 1924 do 17 lutego 1930 pełnomocny przedstawiciel OGPU w Azji Środkowej. Od 17 lutego 1930 do 8 sierpnia 1931 pełnomocnym przedstawicielem OGPU przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR obwodu moskiewskiego, od 5 sierpnia 1931 do 23 lipca 1933 szefem Głównego Zarządu Ludowego Żywienia Ludowego Komisariatu Zaopatrzenia ZSRR, równocześnie od 11 sierpnia 1931 do 23 lipca 1933 członkiem Kolegium Ludowego Komisariatu Zaopatrzenia ZSRR, od 25 lipca 1933 do 4 stycznia 1934 pomocnikiem przewodniczącym OGPU przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR w Kraju Niżno-Wołżańskim, a od 4 stycznia 1934 do 7 sierpnia 1937 szefem Głównego Zarządu Milicji Robotniczo-Chłopskiej OGPU/NKWD ZSRR, od 26 listopada 1935 w stopniu komisarza bezpieczeństwa państwowego II rangi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lew Bielski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.