papillosum są duże, do 2 mm długości, i łopatkowate.. Może być także mylony z torfowcem środkowym (Sphagnum centrale) i torfowcem magellańskim (Sphagnum magellanicum).
Ekologia i biologia Występuje na torfowiskach wysokich i przejściowych, w miejscach odsłoniętych. Rośnie w obrębie torfowisk zwykle lokalnych obniżeniach i w strefie przejściowej między dolinkami i kępami. Znajdowany był także na mokrych wrzosowiskach i zakwaszonych torfowiskach niskich. W Europie Środkowej rośnie najczęściej w zbiorowiskach wysokotorfowiskowych z klasy Oxycocco-Sphagnetea i uważany jest za gatunek charakterystyczny dla rzędu atlantyckich mokrych wrzosowisk Erico-Sphagnetalia papillosi (Sphagno-Ericetalia) z tej klasy. Poza tym występuje w zbiorowiskach z klasy Scheuchzerio-Caricetea fuscae.
Z roślin naczyniowych często towarzyszy: wrzoścowi bagiennemu Erica tetralix, sitowi sztywnemu Juncus squarrosus i wełnianeczce darniowej Trichophorum cespitosum, a z mchów: płonnikowi cienkiemu Polytrichum strictum i torfowcom: kończystemu Sphagnum fallax, magellańskiemu S. magellanicum, Dusena S. majus, czerwonawemu S. rubellum i pogiętemu S. flexuosum.