organizacje dokumentujące sprzedaż płyt W przeciwieństwie do innych krajów, w Japonii najwyższy certyfikat za sprzedaż albumów muzycznych i singli nie nazywa się diamentowa płyta czy platynowa, a Million. W okresie Shōwa (1959–1989) nie dokumentowano certyfikatów. Jedną z pierwszych złotych płyt w Japonii, potwierdzoną głównym grand prix Japan Record Award, otrzymał Hiroshi Mizuhara za przebój . Był to jeden z najlepiej sprzedających się singli w 1959 roku. Domniemanie wyróżnienie zostało przyznane po 1969 roku, ze względu na fakt, że singiel, który po raz pierwszy przekroczył na wykresie Oriconu milion kopii, tenże rekord ustanowił już w 1967 i nie otrzymał żadnego certyfikatu. Był to The Folk Crusaders (2 miliony 800 tysięcy). Według japońskich dziennikarzy dane te są przybliżone. W latach 1969–1988 złoto przyznawano od miliona egzemplarzy, z czego wynika, że próg certyfikacji był niegdyś w Japonii o wiele wyższy niż w Stanach. Od 1989 wprowadzono dokumentację sprzedaży nagrań dla poszczególnego artysty, nie uwzględnia ona jednakże spisu certyfikatów przed tym rokiem. Od 1989 złoto otrzymało się za sprzedaż 200 tysięcy kopii albumu i singla. Platynę przyznawano za przekroczenie 400 tysięcy, podwójną od 800 tysięcy, potrójną od 1 miliona 200 tysięcy, zaś czterokrotną za 1 milion 600 tysięcy.