Kiedy Robert – jedyny syn Letycji z tego małżeństwa zmarł w wieku trzech lat, oboje pogrążyli się w żałobie i gdy w kilka lat później zmarł jej mąż, potężny ród Dudleyów wymarł w jego osobie. Związek Letycji Knollys z hrabią Leicester nie był nawet w połowie tak szczęśliwy jak jej małżeństwo z o wiele młodszym baronetem Christopherem Blountem (bratankiem kochanki Henryka VIII Elizabeth Blount), którego poślubiła w 1589 roku, zaledwie kilka miesięcy po śmierci Dudleya. Wciąż tytułowała się hrabiną Leicester.
Letycja dzięki zapisom testamentowym obu mężów była jedną z najbogatszych kobiet Anglii, chociaż jej zięciowie i synowie chcieli odebrać jej odziedziczone po ojcach bogactwo – w latach 1604–1605 z sukcesem udawało jej się odpierać w angielskich i irlandzkich sądach pozwy krewnych oraz nieślubnego syna męża, znanego odkrywcy Roberta Dudleya, który uważał się za jego prawem zalegalizowanego potomka. Letycja Knollys zawsze była blisko swoich krewnych, nawet hrabiego Essex, swojego drugiego syna, po tym jak skazano go za zdradę, i spędzała wraz z nimi większość roku w swoich posiadłościach rozsianych po całym kraju.