Jest to wyraźny anachronizm, gdyż wyobrażenia jakszów były standardowym elementem w klasztorach indyjskich, ale nie występowały w postimperialnej architekturze TybetuTo wyobrażenie zostało wykonane przez artystę niezbyt zaznajomionego z ikonografią tego bóstwa płodności. Nasuwa się także pytanie, skąd w klasztorze tybetańskim w ogóle wzięło się to wyobrażenie w XIII-wiecznej części klasztoru, skoro zasadniczo wyobrażenie jakszy nie zostało zaakceptowane w tybetańskiej ikonografii.André Alexander. The Temples of Lhasa. s. 83..
Inne pomieszczenia tej części świątyni nie są dostępne publiczności.
Prostokątna sala zgromadzeń zawiera 28 filarów i posiada świetlik wspierany przez cztery wyższe filary (tyb. byar ka). Cztery filary na poziomie stropu zabezpieczają dodatkowe wsparcie dla świetlika i tworzą potrójne sklepienie łukowe (tyb. rnam thar sgo gsum) nad rejonem sanctum. Belki pod tylną sekcją świetlika są ozdobione 27 wyrzeźbionymi lwami. Jest to zgodne z wczesną indyjską architekturą buddyjską i stylistycznie odpowiada świątyni Cukla-khang w Lhasie, w której kilka rzędów lwów zostało wyrzeźbionych, jak się uważa, przez samego Songcena Gampo.