Nad tą kaplicą znajduje się ośmiofilarowa kaplica zwieńczona złotym baldachimowym dachem (tyb. rgya phib). Jest ona otoczona otwartym przejściem spacerowym. Przechowuje się w niej dawne drewniano-skórzane półki wyglądające jak rusztowanie, które były przed 1959 rokiem używane do prezentacji wielkich rzeźb z masła podczas noworocznego festiwalu Chö-nga Chöpa.
Cała wyższa kondygnacja klasztoru wykazuje klasyczne chińskie cechy architektoniczne. Naśladuje dokładnie zasady i proporcje udokumentowane w okresie Tang i porównywalne z najstarszymi istniejącymi do dziś świątyniami chińskimi, takimi jak np. Pawilon 10000 Buddów w Zhenguo si w Shanxi pochodzący z 963 roku. Tak więc górna fasada wieży jest klasycznie podzielona na trzy wykuszowe części i jest ozdobiona zewnętrznymi wspornikami dougong, co było charakterystyczna dla chińskiej architektury. Wsporniki wspierają szerokie okapy dachuAndré Alexander. The Temples of Lhasa. s. 87..
Na oddzielnym odcinku górnej ściany, otynkowanej i pomalowanej, znajdują się dwie narożne kolumny oraz zestaw pięciu kolumn dougong.