stawia także postulat globalnej historii idei. Zajmowała się literaturami silnie mniejszościowymi, takim jak m.in. literatura Gwinei Bissau, pisząc o ich sposobie funkcjonowania w globalnym systemie literackim. Opisuje je w kategoriach eksploracji powiązań transkolonialnych lub „transindygenistycznej inkrustacji”Ewa Łukaszyk, "Nowe triangulacje. Literatura portugalskojęzyczna po luzofonii", w: "Literatury mniejsze" Europy romańskiej 3: Pośród literatur świata, Poznań 2017, s. 29. w matrycy języka dominującego. Pojęcia transkolonialności i transindygeniczności oznaczają tu rozwijanie równorzędnych relacji pomiędzy różnymi kulturami poddanymi przemocy kolonialnej (w przeciwieństwie do narzuconej relacji dominujący / zdominowany), bądź też poszukiwanie solidarności pomiędzy różnymi kulturami o charakterze plemiennym.
Idee heterodoksyjne i nurty mistyczne w kręgu religii monoteistycznych Wśród prowadzonych przez Ewę Łukaszyk projektów badawczych pojawiają się również takie zagadnienia, jak poszukiwanie języka adamowego (pierwotnej mowy ludzkości sprzed biblijnej katastrofy wieży Babel) w średniowieczu i wczesnym okresie nowożytnym;