Roman Marcjan Bierówka, właśc. Birówka (ur. 15 marca 1884 w Kolbuszowej, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik saperów inżynier Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 15 marca 1884 w Kolbuszowej w rodzinie Wojciecha. Uczył się w C. K. Wyższej Szkoły Realnej we Lwowie, gdzie w 1902 z odznaczeniem zdał egzamin dojrzałości (wymieniony jako „Roman Birówka”). Krótkotrwale do 1908 studiował w Hochschule für Bodenkultur w Wiedniu i w Kulturtechnische Schule w Berlinie.
Od 1907 do 1908 służył w armii austro-węgierskiej jako jednoroczny ochotnik pionierów w Klostenburgu. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych c. k. armii, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach, po czym mianowany chorążym rezerwy. Po studiach był zatrudniony w Biurze Melioracyjnym C. K. Wydziału Krajowego we Lwowie: jako inżynier adiunkt, od 1911 jako inżynier II klasy, a w 1914 mianowany inżynierem II klasy.