mały|Epitafium Pawła Cyglera w Bykowni Paweł Szczęsny Cygler (ur. 13 grudnia 1893 w Piotrkowie, zm. 1940 w Kijowie) – major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Mikołaja i Anastazji z Soleckich urodzony 13 grudnia 1893 w Piotrkowie.
Służył w Legionie Puławskim. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, jako były żołnierz Armii Imperium Rosyjskiego, został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu podporucznika. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był przydzielony do 23 pułku piechoty w garnizonie Włodzimierz Wołyński. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927. W maju 1927 został wyznaczony w 23 pp na stanowisko oficera przysposobienia wojskowego.
W kwietniu 1928 został przeniesiony do 59 pułku piechoty w Inowrocławiu na stanowisko dowódcy II batalionu. W październiku 1931 został przeniesiony na stanowisko oficera placu w Tarnowie. W 1932 zajmowane przez niego stanowisko służbowe otrzymało nazwę „komendant placu”. W marcu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V.